“Cfare kerkon nga jeta?”, pyesja une... - Nga Jack Kerouac
“Cfare kerkon nga jeta?”, pyesja une, dhe kete pyetje ia beja gjithmone edhe vajzave. “Nuk e di,” thoshte ajo. “Thjesht pres neper tavolina dhe perpiqem qe te t’ia dal,” mjaullinte ajo. Une i vendosja doren time ne gojen e saj dhe i thoja qe te mos mjaullinte. Une perpiqesha qe t’i thoja se sa i ngazellyer isha per jeten dhe per gjerat qe mund te benim se bashku; dhe se kisha planifikuar te largohesha nga Denveri pas dy ditesh. Ajo u kthye tutje e merzitur. Ne u shtrime me kurriz, duke pare tavanin dhe duke menduar cfare kishte Zoti ne mendje kur e beri jeten kaq te trishte. - Jack Kerouac
Comments
Post a Comment