Poezia “Ulem në tavolinën time vetëm” - Nga Erica Jong

Ulem në tavolinën time vetëm

Siç kam bërë në kaq shumë pasdite Të dielash kur vije ti Mbrapsht tek unë Krahët e tu që vuanin për mua Megjithëse, ato mbanin erën E grave të tjera Dhe koka jote e ëmbël përkulej Që unë ta fërkoja Dhe zemra jote që shërthente Me gjëra për të më thënë Dhe flokët e tu Dhe sytë e tu Të çmendur Ne përqafoheshim Mbi tapet Dhe linim Gjurmën e trupave tanë Mbi dysheme Kurrizi im është ende plagë Atje ku me ke shtypur ti Në qilim Një plagë e ëmbël që s’do ta humbisja kurrë TË MENDOJ GJITHMONË TË DIELAVE PASDITE Dhe përpiqem të të bashkoj Me ato fjalë Sikur ti Të mund të ktheheshe tek unë Në muzg Por ti nuk do të kthehesh kurrë Kurrë E vërteta është Se ti nuk ekziston më OH TI ECËN NËPËR BOTË Me guxim të mjaftueshëm Një këmbë përpara Tjetrës Por dashnori që ti ishe Goditja e butë Duke pranveruar brenda meje Duke më besuar me ëndrrat e tua Është ngurtësuar Në frikë dhe cinizëm TRADHËTIA E BËN KËTË TRADHËTON TRADHËTARIN DUA TË TË URREJ POR NUK MUNDEM POR NUK MUND AS TË TË DUA PO ASHTU ËSHTË DASHURIA JONË E VJETËR AJO QË DUA SIÇ DO NJERIU DISA IMAZHE NGA FËMIJËRIA CIFLA QË SHKËLQEJNË NË RRUGË Cifla drite NË ERRËSIRË Poezia “Ulem në tavolinën time vetëm” Nga Erica Jong Përzgjodhi dhe përktheu Enkeleda Suti

Fotografia, Koha për çaj

Nga i talentuari Joni Miço