Poezia “Mbledhesi i drites” - Nga Carol Ann Duffy

Kur ishe i vogel

Pellembet e tua te bera kupa

Secila mbanin nje cilesi qirinjsh nen lekure

Mjaftueshem drite per te filluar

Dhe teksa ti po rriteshe

Drita u mblodh tek ti

Dy pika te delira shiu

Ne syte e tu

Perla te ngrohta, te turpshme

Ne lobet e vesheve te tu

Gjithmone te barabarte

Drita e nje buzeqeshjeje pas loteve

Kembet e tua te puthura vezullonin ne doren time

Ose une hyja ne nje dhome per te pare cepin ku luaje ti

Te ndricuar si nje skene shfaqjeje

Kurora e kokes tende te perkulur te ndricuar
Kur erdhi gjuha

Ajo rrezellehu si nje lum

Argjend, e mencur me peshq

Dhe ti fjete

Me te gjithe henen mbajtur ne krahet e tu

Per nje drite nate

Ku une u gjunjezova per te te pare
Mbledhes drite

Ti re nga nje yll

Ne prehrin tim

Llampa e bute krahe shtratit

Te pasqyronte ty

Dhe tani ti shkelqen si nje vajze prej debore
Nje zhabine nen mjekren tende

Atje matane tek gjeresia blu

Ti klith dhe fluturon

Si nje shpelle me xhevahire

Turkuaz dhe diamant dhe ar

Duke u hapur ne fund te nje tuneli vitesh


Poezia “Mbledhesi i drites”

Nga Carol Ann Duffy

Perzgjodhi dhe perktheu Enkeleda Suti

Piktura nga @igli_marion

#carolannduffy #enkeledasuti